Wierszyki miłosne

Najszczęśliwsze dni spędzam tylko z Tobą,
wtedy nie jestem już tą samą osobą,
dajesz mi tyle wiary w siebie,
wtedy czuję się jak w niebie,
dlatego ja Ci swoje, całe serce oddaję,
doceń więc to proszę, moje kochanie!

Miłość to słowo,
Kochać to gest.
Dlaczego ludziom
Tak trudno jest rzec?
Ja kocham cię,
Ty kochasz mnie,
My kochamy się.
Przecież cudne
Są słowa te
Kocham, miłuje wszystkich
A przede wszystkim Ciebie.

Jestem napełniona miłością,
jak wielkie drzewo wiatrem,
jak gąbka oceanem,
jak wielkie życie cierpieniem,
jak czas śmiercią.

Nie będę niewolnicą żadnej miłości.
Nikomu
nie oddam celu swego życia,
swego prawa do nieustającego rośnięcia
aż po ostatni oddech.

Spętana ciemnym instynktem macierzyństwa,
spragniona czułości jak astmatyk powietrza,
z jakim mozołem buduję w sobie
swój piękny człowieczy egoizm,
zastrzeżony od wieków
dla mężczyzny.

Przeciw mnie
są wszystkie cywilizacje świata,
wszystkie święte księgi ludzkości
pisane przez mistycznych aniołów
wymownym piórem błyskawicy.
Dziesięciu Mahometów
w dziesięciu wytwornie omszałych językach
grozi mi potępieniem
na ziemi i w wiecznym niebie.

Przeciw mnie
jest moje własne serce.
Tresowane przez tysiąclecia
w okrutnej cnocie ofiary.

Jeśli oddasz serce
pewnej dziewczynie
Wiedz o tym, że będziesz
żył w szczęściu
i przy niej nie zginiesz.

Niby nic, a jednak tak wiele
niby obcy, a przyjaciele,
niby myślisz - to tylko są słowa,
niby ogień, a jednak i woda.

Niby mieszkasz daleko - a blisko
niby często, me wspominasz nazwisko,
niby jawa, a coś Ci się śniło,
niby nic, a jednak to miłość.

Bez Ciebie tak pusto i oczom i ustom,
Śmiech schował się w kącie i śpi.
Wieczory są długie, a jest ich tak dużo,
Nikt bliski nie puka do drzwi.
Bez Ciebie jednego tak wiele jest złego,
Smutno mi i płakać się chce.
Przychodzą tęsknoty -
Pamiętaj więc o tym,
Że komuś bez Ciebie jest źle!

Miłość - co znaczy to słowo, gdyż ma znaczeń wiele.
Jednym przynosi rozpacz, drugim szybkie wesele.
Każdy gdzieś jej szuka i czasami znaleźć nie może,
bo to nie lada sztuka.
Wiele ludzi kochać by chciało,
nawet gdyby nie umiało.
To i tak nie wystarczy tylko chcieć,
trzeba więcej umieć a nawet mieć.
Posiadać coś takiego, wręcz niezwykłego.
Co skłoniło by drugą osobę do miłości,
szczerej i czystej namiętności.
Zakochać się jest łatwo,
trudno lecz odkochać.
Rana w sercu pozostaje,
nie zginie.
Bo boli to rozstanie:(