Wierszyki miłosne

Kiedy się urodziłaś padało,
ale to nie był deszcz - to były łzy,
płakało niebo,
bo straciło swoją najpiękniejszą gwiazdę...

Mówię sobie, że Cię nie kocham
a po latach i tak za Tobą szlocham...
Mówię, że jesteś zerem
choć wiem, że tym i tak nic nie zmienię...
Mówię, że mnie nie obchodzisz
a po sercu i głowie i tak ciągle chodzisz...
To wszystko, to co mówię jest tym
że Cię nigdy nie zrozumiem
nie zrozumiem tego co zrobiłeś
że byłeś ze mną i mnie zostawiłeś
a teraz udajemy, że się nie znamy
choć wiem, że i tak pamiętamy
i wspominamy te chwile piękne i nasze
i nikt tego nie zatrze
w pamięci mojej zawsze to będzie...

Wyuzdanie czyni z człowieka zwierzę,
A skromność i umiar
wynoszą go na szczyt człowieczeństwa.
Miłość nie pochodzi z popędu ciał
lecz z potrzeby serca.
Bo wcale najpiękniejsza nie musi być
pierwsza miłość kobiety.
Najpiękniejsza może być właśnie ta ostatnia,
Gdy kobieta uświadamia sobie,
że przeżyła cale życie po to aby ją spotkać.

W Twych ramionach pragnę marzyć
w Twych ramionach pragnę śnić
by Cię nigdy nie utracić
i na zawsze z Tobą być!

Uśmiech na twarzy
słońce na niebie
i miłość w sercu
- wszystko dla ciebie!

Urocze są róże
kiedy rozkwitają
piękniejsze Twe usta
gdy się uśmiechają!

A kiedy przyjdzie już ten czas,
by pójść przez życie razem,
pójdziemy zachwyceni wraz,
miłość nam będzie drogowskazem.
A więc podajmy sobie dłoń
i złączmy serc swych bicie,
Wspólny nam los i wspólny dom
Na całe nasze życie!

Kocham Cię rano,
kocham wieczorem - przed telewizorem
A najbardziej w nocy, kiedy ten grubas
księżyc się na niebie wtoczy.
A gdy zacznie świecić swym leniwym blaskiem
wtedy już czuję, że chyba nie zasnę.
Bo serce mi pęcznieje z miłości do Ciebie
zupełnie jak ten grubas świecący na niebie.