Smutne wierszyki miłosne

Był kiedyś pewien Pan
I była też Pani.
Dwoje ludzi
W sobie bardzo zakochanych.
Świat się dla nich nie liczył,
Żyli swoją obecnością.
Nie liczyli dni,
Nie liczyli czasu.
Był tylko on i była ona…
A lata mijały…
A oni wciąż byli razem.
Spleceni rękoma,
Wpatrzeni w siebie.
I tak razem umarli…

Dlaczego los tak zarządził
że Cię poznałam
przedtem byłam szczęśliwa,
bo przedtem nie kochałam...
teraz marzę o Tobie prawie w każdej godzinie
i bez ustanku powtarzam Twoje imię...

Był jedynym o którym warto było śnić
W jego ramionach pragnęła zawsze być
Od niego uczyła się na nowo życia
By mogła wyjść ze swojego ukrycia
Pewnego dnia nagle coś się rozbiło
Padły ostre słowa i wszystko się skończyło
tyle pięknych chwil razem przeżyli
Wystarczyła sekunda by się rozdzielili
to jest ta chwila gdzie nagle wszystko znika
wtedy dziewczyna kontaktu unika
Pragnie być sama lecz wszyscy się gromadzą
Słyszy w koło siebie jak jej dobrze radzą
Po wszystkim już wie, że źle postąpiła
Lecz jej wielka duma wrócić do niego nie pozwoliła
Miłość jest krucha jak kwiat róży
wystarczy większy podmuch i wszystko w koło burzy
Warto czasami ochłonąć z emocji
Bo taka kłótnia na pewno związek wzmocni
Dlatego często trzeba ustąpić drugiej osobie
By do końca życia nie siedziało to w tobie.

Choć mnie zraniłeś,
Choć mnie skrzywdziłeś.
Ja zawsze będę pamiętać o Tobie
I będę Cię mieć w sercu i w głowie.

Bez Ciebie tak pusto i oczom i ustom,
Śmiech schował się w kącie i śpi.
Wieczory są długie, a jest ich tak dużo,
Nikt bliski nie puka do drzwi.
Bez Ciebie jednego tak wiele jest złego,
Smutno mi i płakać się chce.
Przychodzą tęsknoty -
Pamiętaj więc o tym,
Że komuś bez Ciebie jest źle!